Becoming Jane (2007) 23.976 fps
"ขอบเขตของ..."
"ความเหมาะสม..."
"ถูกทำลาย..."
"...ความเหมาะสมเป็น..."
"ขอบเขตของความเหมาะสม ถูกทำลาย"
"ขอบเขตของความเหมาะสมถูกทำลาย เป็นเรื่องที่ดีอยู่"
"แต่มันกลับไม่ถูกทำลายทิ้ง อย่างที่ควรจะเป็น"
"แต่กระนั้น"
"เธอก็ไม่พอใจ"
-เสียงอะไรเหรอ -เจนน่ะ
โอ
เจน
ให้ตายเถอะ
เด็กสาวคนนั้น ต้องการสามีซักคน
แต่ใครล่ะจะดีพอ ไม่มีหรอก
ฉันโทษคุณนั่นแหละ
โทษที่ผมดีพร้อม ไปซะทุกอย่างเหรอ
ฉันนอนเตียงเดียวกับคุณ มา 32 ปี...
ไม่เห็นจะเจออะไรดีซักอย่าง
ได้เจอแน่
หยุดนะ ออสติน นี่มันวันอาทิตย์นะ หยุดนะ หยุด มัน...
ผู้หญิงส่วนมาก จะอยู่ในในฐานะลูกสาว
พี่สาวน้องสาว และสุดท้ายก็เป็นภรรยา เป็นแม่
มันจะถูกปกป้องด้วยเสน่ห์ที่แสนอ่อนโยน รักแท้ และความเงียบสงบยามเช้า
ถ้าผู้หญิง มีความสามารถเหนือกว่านั้น
อย่างเช่นมีจิตใจอันล้ำลึก เอาไว้เก็บความลับ
ก็คงจะน่าขันน่าดู ไม่ล่ะ
มันเป็นพรสวรรค์ที่น่ากลัว ของพวกผู้หญิงเลยล่ะ
คราวนี้นะจอร์จเพื่อนยาก ลูกรู้อยู่แล้วว่าต้องอยู่บ้าน
-เจนนี่ -จอร์จ จอร์จ
เร็วเข้าเจน พวกเราจะไปสายแล้วนะ
เวลาท่านผู้หญิงเรียก พวกเราต้องเชื่อฟัง
เร็วเข้าสิ เจน
เลดี้เกรแชม นี่คอมเตส เดอ ฟุย หลานสาวผม
แล้วนี่ก็คุณฟาวล์ คู่หมั้นคาสซานดร้าครับ
-คอมเตสเหรอ งั้นก็เป็นคนฝรั่งเศสสินะ -ได้จากการแต่งงานค่ะ
เมอสิเออร์ เลอ คอมท์ ไม่มาแสดงความเคารพด้วยหรือ
เขามีนัดแล้วค่ะ
เมอร์สิเออร์ เลอ คอมท์ ได้ไปพบกับมาดาม เลอ กีโยติน แล้ว
โอ
ฉันเห็นหลานชายท่านอยู่ด้วยนี่คะ
คุณวิสลีย์
ขาดวิสลีย์ไปคน ฉันคงไม่มีความสุขหรอก
เชิญนั่งก่อนสิ
คุณฟาวล์กับคาสซานดร้า เพิ่งจะหมั้นกันเท่านั้นครับ
จะแต่งกันเมื่อไหร่ล่ะ
-ยังไม่ใช่ตอนนี้ค่ะท่านผู้หญิง -ทำไมล่ะ
ผมจะต้องเดินทางไปเวสท์ อินดี้ส์
กับคณะสำรวจของลอร์ดคราเวน ในฐานะอนุศาสนาจารย์เพื่อต่อต้านฝรั่งเศส
-แล้วคราเวนเขาให้อะไรเธอล่ะ -ผมหวังว่าจะได้เขตศาสนาเป็นการตอบแทนครับ
มีค่าซักเท่าไหร่กันเหรอ
ก็มากพอให้จัดงานแต่งงานเล็กๆ น่ะครับ
คุณวิสลี่ย์รู้หรือเปล่าคะว่า เขามีการจัดงานเบซิงสโตกอีกแล้ว
เร็วๆ นี่แหละ ฉันเชื่ออย่างนั้น
-เจนชอบงานเต้นรำมาก -วิสลี่ย์เองก็รอแทบไม่ไหวเหมือนกัน
แต่ท่านคะ...
งานเต้นรำเป็นความสำราญที่ขาดไม่ได้ ของเด็กรุ่นๆ ในละแวกบ้าน
ทุกอย่างก็เพื่อแค่ไปคุยกัน และนั่งอยู่ด้วยกัน
แบบมีสมบัติผู้ดีแค่นั้นเอง
คนอัธยาศัยดีคงไม่พลาดหรอกค่ะ
งั้นผมไม่ไปดีกว่า
หน้างออย่างกับม้าหมากรุก
-คุณวิสลี่ย์เป็นสุภาพบุรุษจะตาย -โอ แม่ก็
-ลูกก็รู้สถานะของบ้านเราดีนี่เจน -โอ๊ย..
เขาเป็นหลานชายคนโปรด ของเลดี้เกรแชมเชียวนะ
วันนึง เขาต้องได้รับมรดกนี่แน่
มรดกอันแสนสวย
-ทรัพย์สมบัติของเขาซื้อฉันไม่ได้หรอก -แล้วอะไรที่จะซื้อเธอได้ล่ะ
ตื่นตัวกว่านี้หน่อย คุณเลอฟรอย
คุณจ่ายฉันทีหลังก็ได้
สู้โว้ย เลอฟรอย
เอาเลยพวก ชกเขาเลย
เลอฟรอย
-ไปดื่มไวน์กันหน่อยมั้ยคะ -ได้เลย มาดาม
-ฉวยโอกาสเชียวนะ เลอฟรอย -เหมือนชักดาบนั่นแหละ ออสติน
นายจะไปเมื่อไหร่ล่ะเนี่ย
พรุ่งนี้
ทำไมเร็วจัง
บ้านยังกะรูหนู ไหนจะหนี้อีก ออกไปคนคงลดค่าใช้จ่ายได้...
ยิ่งมีแต่บ้านของบาทหลวงด้วยนะ
ใช่
ว่าแต่ไอ้หน้าอ่อนนั่นใครกัน
ขอโทษด้วยครับ
ทอม เลอฟรอย ฉันขอแนะนำให้รู้จัก คุณจอห์น วอร์เรน
คนที่จะไปแฮมเชียร์กับฉัน พ่อฉันจะให้เราสองคนไปบวช
คุณเคยไปแฮมเชียร์มาก่อนใช่มั้ย คุณเลอฟรอย
ปีที่แล้วน่ะ
-ไปอยู่นานมั้ย -นานมากเลยคุณวอร์เรน เกือบสามชั่วโมงแน่ะ
ออสติน นายนี่หล่อเหลือร้ายเลย จูบหน่อยสิ จูบหน่อย
จะไปไหนกันดีล่ะทอม วอกซ์ฮอลล์ การ์เด้นเหรอ
เคยไปแล้ว
นี่เลอฟรอย ที่ไวท์สน่ะ มีเทศกาลแห่งความรักด้วยนะ
เคยเห็นแล้ว
-ครอกฟอร์ดล่ะ -ครอกฟอร์ดรึ เคยไปมาแล้ว
หรือว่าไม่เคยนะ
มัน มัน คืออะไรเหรอ เทศกาลแห่งความรักเนี่ย
วอร์เรน
ฉันต้องขอโทษนายมากๆ เลย
ขโมยหมูตัวเดียวก็เป็นอาชญากรรม เป็นเรื่องร้ายแรง แต่ขโมยหมูสองตัว...
ขโมยหมูสองตัวถือเป็นการกระทำอันร้ายแรง ต่อสิ่งของส่วนตัวของผู้อื่น
ขอโทษครับ
พวกคุณเป็นขยะสังคม
ขยะสังคมต้องถูกกำจัด
เนรเทศไปอยู่ที่อื่นตลอดชีวิต คนต่อไป
-เธอมาลอนดอนทำไม -มาเรียนกฏหมายครับ
-ซึ่งอาจจะไม่จบเพราะอะไร -เพื่อรักษาสิทธิในทรัพย์สมบัติครับ
-ต่ออะไร -ฝูงชนครับ
ดังนั้นระเบียบต้องรักษาเอาไว้ เพราะว่าเรามี...
-ทหารเหรอครับ -มารยาทที่ดีต่างหาก และความสุขุม
-รู้จักคำนี้มั้ย ความสุขุมน่ะ -รู้จักครับ
อย่างฉันนี่ไง
ฉันเกิดมาร่ำรวยแต่ยังมั่งมีอยู่ได้ เพราะมีศีลธรรมอันดี
ฉันถึงคงความรวยเอาไว้ได้
แม่เธอ ซึ่งเป็นน้องสาวฉัน จนเพราะคงความรวยไว้ไม่ได้
แม่แต่งงานกับพ่อเพราะแม่รักเขา
ใช่ เพราะงั้นเธอถึงได้มี พี่น้องเต็มไปหมด ที่...
-ลิมริคครับ -อืม
ถ้าเธอหวัง.. ฉันหมายถึงแค่หวัง...
ถ้าเธออยากได้ทรัพย์สมบัติของฉัน
เธอต้องพิสูจน์ตัวของเธอว่าเธอคู่ควรกับมัน
แต่นี่อะไรกัน มัวแต่ไปสำมะเลเทเมา
ยิ่งกว่าพวกที่อยู่ในฮอทเตนทอตซะอีก เอาแต่โอ้อวดคนอื่น
คบแต่เพื่อนเลวๆ เล่นการพนัน
วิ่งไปทั่วเซนต์ เจมส์ เหมือนพวกวัยรุ่นเลือดร้อนที่คลั่งรัก
-นั่นถือเป็นทนายแบบไหนกัน -ทั่วไปครับ
ขำตายล่ะ
ดี เธอคงจะต้องการมัน เพราะฉันจะให้บทเรียนกับเธอ
ฉันจะส่งเธอไปอยู่กับญาติเรา พวกเลอฟรอย
- แต่ลุงครับ พวกเขาอยู่ในชนบทนะ -ชนบทไกลเลยด้วย
-เจน -หือ...
ช่วยที
ขอบใจจ้ะ
ฉันคิดว่าเธอทั้งคู่ เป็นพี่น้องที่น่ารักที่สุดในอังกฤษนะเนี่ย
คุณฟาวล์จะต้องถูกมนต์สะกดแน่
ซาน โดมิงโก อยู่ห่างไปครึ่งโลกแหน่ะ
เขาคงจะลืมฉันแน่ๆ
เป็นไปไม่ได้หรอก อย่าลืมความทรงจำดีๆ ที่พี่จะมอบให้เขาคืนนี้สิ
แคสซี่
หัวใจเขาจะหยุดอยู่ที่พี่เท่านั้น ไม่ก็หัวใจวายตายไปเลย
ฟังดูขัดกันยังไงก็ไม่รู้เนอะ แค่พยายามให้มันเป็นประโยค
ใครน่ะ
-เจน -เฮนรี่
พี่ดูดีมากเลย
สวัสดีค่ะ จอห์น ยินดีที่ได้พบค่ะ
-ยินดีที่ได้พบเช่นกันครับ -โอ จอห์น
จอร์จ
ปล่อยน้องของลูกนะ
เจน เจน ได้ยินข่าวมั้ย หลานชายของพ่อฉันมาอยู่กับเราจ้ะ
มาจากลอนดอน
-เขาเป็น... -ทนายความหนุ่มคนเก่ง
-ลูซี่ ได้โปรดเถอะ -ที่แสนจะโด่งดัง
ในเรื่องมาสายเหรอ
ถอดหมวกสิจ๊ะจอร์จ ถอดซะ พ่อเขาพร้อมแล้วจ้ะ
-ขอบใจ จอห์น -ยินดีครับ
ครอบครัวของเรามีเรื่องดี ทั้งเรื่องเล็กและเรื่องใหญ่
อันดับแรก เริ่มที่เรื่องเล็กก่อน เฮนรี่เพิ่งคว้าปริญญามาจากออกซ์ฟอร์ด
-ขอบคุณพระเจ้า -ทำได้ดีมาก
และเพี่อนของเรา จอห์น จะเป็นนักเรียนใหม่ของพ่อ ต่อไปเรื่องใหญ่
คาสซานดร้า จะจากพวกเราไปอยู่กับ เอ็ดเวิร์ดพี่ชายและครอบครัวที่ชายทะเล
ส่วนโรเบิร์ตก็จะเดินทางไปเวสท์ อินดี้ส์ กับคณะสำรวจของลอร์ดคราเวน
แล้วจากนั้น พวกเขาก็จะล่องเรือกัน ไปผจญภัยครั้งยิ่งใหญ่และจริงจัง
มิสออสติน ผมเข้าใจว่า คุณมีอะไรจะอ่านให้พวกเราฟังกันใช่มั้ยครับ
-อ่านเถอะเจน -อ่านเถอะ
-ได้โปรดเถอะมิสเจน -ใช่ๆ เจนอ่านเถอะ
ได้โปรดเถอะเจน
"คำแนะนำจากผู้หญิงคนหนึ่งในงานหมั้นของ พี่สาวแสนรัก คาสซานดร้า"
"และคุณฟาวล์"
"คำพูดนี้อาจจะร้ายแรง ถึงขึ้นทำให้ตัวลอยได้"
"แต่ขอบเขตของความเหมาะสม ก็อยู่ในกรอบของความถูกต้อง"
"แม้จะไม่มากมายนักก็เถอะ"
"แต่กระนั้น หล่อนก็..."
ผมขอแนะนำหลานชายของผม คุณโทมัส เลอฟรอย
ยินดีต้อนรับ เชิญมาร่วมวงกับเราเลยครับ เชิญเลย
เสื้อคลุมกำมะหยี่สี่เขียว ทันสมัยมาก
อีกเดี๋ยวคุณจะรู้ว่า นี่มันเพลิดเพลินมากเลย
"คำพูดนี้อาจจะร้ายแรง ถึงขึ้นทำให้ตัวลอยได้"
"แต่ขอบเขตของความเหมาะสม ก็อยู่ในกรอบของ..."
"ความถูกต้อง แม้จะไม่มากมายนักก็เถอะ"
"แต่กระนั้น หล่อนก็ยังไม่พอใจ"
"ความพอใจของหล่อนถูกทำให้บริสุทธิ์ ความรู้สึกสูงศักดิ์ ผู้คนที่น่ารัก"
สวรรค์โปรด นี่เขียนทั้งสองด้านเลยเหรอ
เงียบเถอะน่า
"เมื่อวานฉันปฏิเสธลอร์ดเกรแชม กับเงินหกล้าน..."
"ที่พอให้ฉันใช้ไปได้ทั้งปี"
"ทั้งที่ขี้เหนียวขนาดนี้..."
"...ทรัพย์สมบัติชิ้นนี้"
"ยิ่งใหญ่กว่าเพชรพลอยในอินเดีย หัวใจที่บูชารัก"
พระเจ้า
"สวดภาวนาครับ แล้วฉันจะหวังได้อะไรเป็นการตอบแทน"
"หวังอะไรล่ะ ฉันก็หวังจะมีความสุขตลอดไปไง"
ฉันเป็นยังงั้นเหรอ
"ดวงใจอันอ่อนหวาน อ่อนโยน บริสุทธิ์"
"บอบบาง เข้าอกเข้าใจ ซื่อสัตย์ และน่าหลงใหลของผู้หญิง"
จบแล้วค่ะ
-เยี่ยมมาก เจน -ทำได้ดีมาก เจน
เก่งมาก
ทำดีมาก
หล่อนเขียนได้ดีจริงๆ
แหม ผมคิดว่ามีเสน่ห์เหลือเกิน
ก็ใช้ได้เลยหละ
แต่จิตใจคนเมืองอาจจะกระด้าง เกินกว่าจะฟังเด็กวัยรุ่นพูดก็ได้
ขอบคุณนะ พวกเราทั้งคู่ภูมิใจมาก
ในความฝันที่อาจเกิดขึ้น
และความรักที่พานพบ
อาจทำให้คุณคิด
คิดถึงเธอ
ถือระวังหน่อยเพื่อนยาก
สวยมากเลยครับ คุณเลอฟรอย
เคยจับปืนมาก่อนเหรอเปล่า ทอม
-อืม... -ทอม
ให้ตายสิ
-ทอม -ครับลุง
ทำไมไม่ไปเดินเล่นล่ะ
แถวนี้เป็นชนบทที่สวยงามมาก สวยงามจริงๆ
เดินเล่นเหรอ
คุณครับ
คุณครับ ผม...
คุณครับ
-มิส... -ออสตินค่ะ
ผมเลอฟรอย
ใช่ฉันรู้ แต่ว่าฉันมาคนเดียว
-ต้องไม่มีผมอยู่นี่ -ถูกต้อง
ไม่เอาน่า
ชนบทแบบนี้ต้องทำตามกฏด้วยเหรอ
พวกเรารู้จักกันแล้วนี่นา
รู้จักกันแล้วจะมีค่าอะไร ถ้าคุณจำชื่อฉันไม่ได้
แถมตอนเจอกัน คุณยังไม่ตื่นดีด้วยซ้ำ
คุณผู้หญิง
ศีลธรรมพวกนี้ คนชนชั้นสูง อาจจะคิดว่าเป็นเรื่องใจแคบนะ
แต่ฉันตั้งกฏขึ้นมาใหม่ล่ะ ฉันไม่ค่อยทำตามกฏของฉันนักหรอก
มีคนบอกว่ามีอะไรสวยๆ ให้ดูเยอะ
แต่ผมเห็นมีใบไม้สีเขียวข้างบน แล้วก็สีน้ำตาลข้างล่าง
ค่ะ แต่มีคนเห็นมากกว่านั้นนะคะ มีคนชมเลยนะคะ
แต่งเป็นหนังสือเรื่อง เซลบอร์น วู้ด น่ะ
นิยายล่ะสิท่า
นิยายเหรอ
หนังสือแสนจืดชืดที่ผู้หญิงอ่านกันใช่มั้ย หนังสือที่มีแต่ผู้หญิงแต่งใช่มั้ยคะ
รู้แล้ว เราพูดถึงหนังสือคุณน่ะเอง
ราวกับว่างานเขียนของผู้หญิง ไม่ได้มีอิทธิพลทางด้านจิตใจ
แต่เขียนออกมาจากความรู้ น้ำท่วมทุ่งและอารมณ์ขัน
ด้วยภาษาที่ดีที่สุดที่พอจะนึกออก
-ผมปลื้มกับคุณไม่พอใช่มั้ย -จิตสำนึกคุณมันบอก
มันก็...
มันก็เยี่ยมมากครับ
มันเป็นการแดกดันนี่
-แน่ใจนะว่าผมไม่ได้ทำให้คุณโกรธ -ไม่สักนิด
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี ต่อไปเป็นเพลงแกรนด์ วิซิเออร์ ไฟลท์ครับ
-ขอผมเต้นรำด้วยได้มั้ยครับ -ได้สิ
-มิสออสติน -คุณวิสลี่ย์
ผมขอเต้นรำเพลงต่อไปได้มั้ยครับ
-โอไม่นะ พวกเรามาสายแล้ว -มาผมช่วย
ขอบคุณมากทอม
-เร็วหน่อย -ลูซี่
น่าขายหน้าจริงๆ
ผมฝึกแล้วนะ แต่ก็ทำไม่ได้ซักที
คู่นี้น่ารักดีนะ
ว่าไงน้องสาว
-เธอว่าคุณเลอฟรอยเป็นยังไงบ้าง -รู้สึกเป็นเกียรติมากเลยที่เขามา
งั้นเหรอ
ก็เล่นแต่งตัวเต็มยศ ลีลาพริ้ว แล้วก็ทันสมัยซะแบบนั้น
เจน
เลิศสุดๆ เลย ไม่ยอมเต้นรำ ทั้งๆ ที่มีผู้ชายอยู่ไม่กี่คน
-เฮนรี่ เพื่อนพี่อารมณ์ร้ายแบบนี้ทุกคนหรือเปล่า -เจน
เขามาจากส่วนไหนของไอร์แลนด์เหรอ
ลิมริคครับ มิสออสติน
ผมยินดีที่ได้ไมตรีจิตอันล้นเหลือนี้
คุณจะให้เกียรติเต้นรำกับผม เพลงต่อไปได้มั้ยครับ
you คุณเต้นรำกับผมเป็นคนแรกเลยนะ ผมเลยอยากจะบอกให้คุณรู้ว่า...
ผมจะถือคุณเป็นมาตรฐานของแฮมเชียร์
งั้นชื่อเสียงของเมืองคุณ ก็ขึ้นอยู่กับปากฉันแล้วสินะ
นี่เรียกว่าท่าเต้นรำพื้นเมือง เรียกแบบฝรั่งเศสว่า คองทราดองส์
แต่ก็ใช่ว่าจะมาจากชาวชนบทแสนงุ่มง่าม
ที่ทำพายเหนียวๆ
กับไวน์มาดีร่า
แล้วก็มีท่าเต้นรำแปลกๆ
คุณตัดสินคู่เต้นรำหนักเอาเรื่องนะนี่
-ฉันแค่บรรยายสิ่งที่คุณคิด -ให้ผมคิดเองดีกว่ามั้ง
จะลองให้ฉันบรรยายดูใหม่ก็ได้นะ แล้วอาจจะได้ข้อสรุปที่แตกต่างไป
-คุณจะยอมผู้หญิงได้มั้ยล่ะ -อยู่ที่ว่าเป็นผู้หญิงคนไหนล่ะ
แล้วก็หล่อนคิดยังไงกับผม
คิดว่าคุณน่าชื่นชมน่ะสิ
แล้วผมคิดว่าคุณ...คุณชื่ออะไรนะ
-ออสตินค่ะ แล้วคุณล่ะ -ผมเลอฟรอยครับ
ผมคิดว่าคุณ...มิสออสติน คิดว่าตัวเองเหนือกว่าคู่เต้นรำของตัวเอง
ฉันน่ะเหรอ
คุณนั่นแหละ
คิดอยู่ในใจไง
ลูกเต้นกับพ่อหนุ่มนั่นไปกี่ครั้งเจน
-สองครั้งหรือเปล่า -สองครั้งยังก้ำกึ่ง
-แต่สามนี่แน่นอนเลย -ชัดเลยล่ะ
ระวังหน่อยนะเจน ลูซี่ก็พูดถูก คุณเลอฟรอยยิ่งขึ้นชื่ออยู่ด้วย
สันนิษฐานว่าไม่น่าคบ...
"...อวดดี จองหอง หยิ่งยโส"
"เหลืออดแล้วก็หยาบคายที่สุด"
คำคุณศัพท์เยอะไป
หล่อนจะพูดอะไรเนี่ย
พร้อมนะหนุ่มๆ คงไม่ได้วิ่งหรอก
วิ่งเลย วิ่งเลย
วิ่งเร็วๆ หน่อย
ฉันไม่เคยรู้สึกเป็นฝรั่งเศสเท่านี้เลย เวลาดูคริกเก็ต
-ออกแล้ว -ไม่ออก
-ไม่เหรอ -ไม่
เขาออกหรือเปล่า
ฉันชักจะสงสัยว่า เธอให้ท่าพี่ชายฉันนะ
การให้ท่าเป็นหน้าที่ของผู้หญิง ทุกคนควรฝึกเอาไว้
ออกจากสนามได้
เล่นได้ดีมากทอม
พวกเราพึ่งนายนะ
โอ ถึงตาคุณวอร์เรนแล้ว
โชคดีนะ
จอห์น วอร์เรน
โชคดี คุณวอร์เรน
จอห์นไม่เคยเล่นดีเลย
ระวังหน่อย
วิ่งเลย วอร์เรน วิ่ง
-เร็วเข้า เร็วๆ -วิ่ง
ได้เวลาแล้ว
คอยดูนะ
-นายออกแล้ว -โธ่
-นายต้องออกแล้ว วอร์เรน -โธ่เอ๊ย
เก่งมาก ทอม เก่งมาก
ขอบคุณนะ วอร์เรน
อีกแล้วเหรอ ทอม
-ทำได้ดีมากจ้ะ คุณวอร์เรน -บอลมันแย่ครับ ประตูมันเล็กไป
ผมหวังว่าคุณคงไม่ผิดหวังนะ มิสออสติน
อีกสี่แต้มก็ชนะแล้ว วิสลี่ย์
-ใครเป็นคนต่อไป -มาเร็ว
-หล่อนไม่... -เจน
คุณกำลังจะทำอะไรน่ะ
-ห้ามไม่ได้หรอก -หล่อนเล่นได้น่า
เริ่มเลย
ยอมๆ บ้างนะ ทอม
ออมมือหน่อย เลอฟรอย
วิ่งเลย เจน วิ่ง
-เร็วเข้า -วิ่งเลย
แค่สี่แต้มก็ชนะแล้ว
จะถึงแล้ว วิ่งเร็วๆ นายออกแล้ว
-อีกทีเดียว -เร็วเข้า
ไป ไป ไป
ไม่ออก
โชคร้ายแล้วล่ะ เลอฟรอย
เห็นมั้ยล่ะ
หล่อนเก่งมากเลย
-คุณเคยเล่นเกมนี้มาก่อนนี่นา -ไม่มีทางเลือก เห็นมั้ย หล่อนโตมากับพวกพี่ชายนะ
ได้เวลาไปว่ายน้ำแล้ว
เล่นได้ดีมาก เฮนรี่
ผมขอมอบชัยชนะให้แก่ ลา คอมเตส เดอ ฟุยครับ
-เอาล่ะ มีแม้น้ำอยู่บนเขาแน่ะ -แน่ใจเหรอป่าว
ระวังนะ
มาเถอะ รีบไปกัน
คอยด้วย
-ไม่ใช่ครั้งนี้แน่ เลอฟรอย -จริงเหรอ
นายไม่คิดงั้นเหรอ
ลงน้ำเลยพวก
-พ่อคะ เห็นทอมหรือเปล่า -ไม่เลยลูซี่ พ่อไม่เห็น
หลงใหลจัง อายุ 15 ก็แบบนี้แหละ
จะวัยไหนความรัก ก็อันตรายทั้งนั้นแหละ
-คุณนายเลอฟรอยคะ ขอฉันเข้าห้องสมุดคุณได้มั้ย -ได้เลยจ้ะ
ลูซี่อาจจะแต่งงานกับเขาพรุ่งนี้ แล้วเขาก็ต้องเป็นสามีที่แย่มาก
คุณหมายถึงเรื่องความเจ้าชู้ล่ะสิ ประสบการณ์จะบอกเราเองว่าเขาเป็นไง
-มิสออสติน -โอ้ คุณเลอฟรอย
-อ่านหนังสือซะด้วย -ครับ
ผมกำลังอ่านหนังสือของคุณนั่นแหละ ประวัติศาสตร์ของคุณไวท์
โอ้
-คุณชอบมั้ยล่ะ -ผมยังอ่านไม่จบเลย ผมว่ามันขัดใจน่ะ
-ขัดใจเหรอ -ใช่ครับ
ลองฟังตรงนี้นะครับ
"ผ่านไปเช้าวันนึงอย่างรวดเร็วในเดือนพฤษภาคม โบยบินไปทางนั้นที ทางโน้นที"
"ล่องลอยไปด้วยความสุขหฤหรรษ์"
"แล้วคนนึงก็เข้ามาจับอีกคนนึง ทางด้านหลัง"
"จับไว้แน่นจนลืมโบยบิน ทั้งสองค่อยๆ ย่อตัวลง"
"ย่อตัวลงเรื่อยๆ จนผู้หญิงต้องกรีดร้องออกมา..."
แล้วไงคะ
"...จนผู้หญิงต้องกรีดร้องออกมา ด้วยเสียงดังลั่น"
"เพราะความความปิดิสุข"
นี่เป็นประวัติศาสตร์ ของแฮมเชียร์จริงๆ เหรอ
ที่คุณไม่รู้ก็พอจะเข้าใจอยู่หรอกนะ เขาเรียกว่าอะไรนะ
ประสบการณ์ใช่มั้ย
ความถูกต้องทำให้ฉันไม่รู้เรื่องพวกนี้
งั้นต้องโทษคุณกับหนังสือคุณ ที่ดังในหมู่ผู้หญิงแล้วล่ะ
ถ้าคุณอยากจะแต่งนิยาย ให้ได้เทียบเท่าผู้ชายล่ะก็
ประสบการณ์เป็นสิ่งสำคัญ
ฉันรู้แล้วน่า
แล้วคุณมีคุณสมบัติอะไร ถึงกล้ามาแนะนำฉัน
ผมอาบน้ำร้อนมาก่อน
อาบมาเยอะซะด้วย
ก็เยอะพอจะรู้ว่า คุณได้ความรู้มากขึ้นแล้วกัน
ได้จากหนุ่มสุดพิเศษซะด้วยล่ะ
ได้จากหนุ่มที่น่ากลัวต่างหาก
หนุ่มที่ได้หัวใจหญิงสาวหลายๆ ดวง
-ได้หัวใจเขาไปแล้วก็ไม่ซื่อสัตย์ -อ่านนี่ซะ
แล้วคุณจะเข้าใจ
"เมื่อนักปราชญ์ได้ยินว่าป้อมปราการ ของความบริสุทธิ์ได้ถูกพิชิตไปแล้ว"
"เขาก็เริ่มที่จะเพิ่มขอบเขต ของโอกาสให้กับตัวเอง"
"ความต้องการของเขาไม่ใช่สิ่งน่าสะอิดสะเอียน ที่หล่อเลี้ยงความงามนั้นไม่ได้"
"เพราะว่าคนอื่นได้ลิ้มลองมันไปแล้ว"
-"เขาจะไม่ลิ้มลองความงดงามนี้แน่" -อ่านอะไรอยู่เหรอ
"...หน้าของเธอไม่ได้งดงาม เท่าไหร่นัก"
"แต่เสื้อผ้าช่วงบนของเธอ ได้ถูกฉีกขาดออกจนหมด"
"...หน้าอกของเธอได้รูปสวยงาม และขาวนวลเนียน"
"จนต้องตาคนที่ช่วยเธอขึ้นมา ครู่ต่อมาพวกเขาได้แต่นิ่งเงียบ"
"...และจ้องมองซึ่งกันและกัน"
ฉันอ่านหนังสือคุณแล้วล่ะ
-ฉันอ่านแล้ว และก็ไม่ชอบด้วย -แน่ล่ะ ไม่ชอบอะไรเหรอ
-ฉาก ตัวละคร หรือว่าสำนวน -ไม่หรอก พวกนั้นดีหมดเลย
-เรื่องศีลธรรมเหรอ -มีจุดบกพร่อง
แน่ล่ะ แต่ทำไมเหรอ
ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่วไงล่ะ
แต่ในความเป็นจริง คนชั่วกลับได้ดี อย่างคุณไง
นิยายต้องสื่อความเป็นจริง ออกมาสิ
แบบตัวละครคิดอะไร เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นได้ยังไง
นิยายต้องบอกที่มาที่ไป ของการกระทำนั้นๆ ด้วย
วีรบุรุษของผมรู้สึกยังไงล่ะ
มันเหมือนกับว่า... ความรู้สึกมีอำนาจของวีรบุรุษคุณ...
จะทำให้เขาและคนที่เขาคบด้วย มีปัญหาไปตามๆ กัน
ถ้าคุณมีปัญหากับมันมากนัก...
-คนแต่งก็ต้องรู้ปัญหาไว้บ้างสิ -ปัญหาอะไรล่ะ
ปัญหาทุกเรื่องนั่นแหละ
ลาเวอร์ตัน แฟร์ สนุกจังเลย คิดได้เก่งจริงๆ เลยเจน
ใช่ มิสออสติน มันไม่เหมือน งานสังคมอื่นของคุณเลยนะ
ก็ต้องสร้างสรรค์กันหน่อยสิ คุณเลอฟรอย
ที่นี่วุ่นดีจริงๆ นะ
อิสระก็เยอะด้วย อิสระของพวกผู้ชายไง
คุณอิจฉามั้ยล่ะ
ตอนฉันเข้ามาดูใกล้ๆ แบบนี้เนี่ยนะ
คนอ่อนหัดต่อยกับมืออาชีพ
-คุณรู้ด้วยเหรอ -รู้สิ
ที่ลอนดอนคงนิยม เล่นกันมากสินะ
ต่อยซะเลือดออกเลย คุณจะทำอะไรน่ะ
คุณเลอฟรอย หยุดเถอะ
มาทางนี้ดีกว่า
-หยุดนะ -ดูซิว่าต่อยกับฉันจะซักแค่ไหน
ขอทางหน่อย
พนันข้างหนุ่มหล่อ 5 ชิลลิ่ง ใครเอาบ้าง คุณเหรอ นี่ตั๋วครับ
ได้แล้วนะ
ขอบคุณมาก
เอาเลย ต่อยเขาเลย
เอาเลย เลอฟรอย ต่อยเขาเลยพวก
ทอม คุณต้องหยุดนะ
เอาเลย เลอฟรอย
ลุกขึ้นสิพวก
ทอม
ลูซี่
-ทำกับฉัน สองครั้งแล้วนะ -คุณใช้เงินยังกับเบี้ย
ผมไม่ค่อยจะมีเงินเหลือแล้วด้วย
-สงสัยผมถังแตกแล้ว -เอานี่ไปสิ
น่าขายหน้าจริงๆ
คุณเลอฟรอย คุณเลอฟรอย คุณเลอฟรอย
ทีนี้ผมดีพอหรือยัง
ทำไมคุณทำอย่างนั้นล่ะ
ผมไม่เคยเรียนต่อยมวย แพงๆ กับเขาหรอก
ขอโทษด้วยนะ ที่ฉันตัดสินคุณแบบนั้น
ผมเป็นทนายนะ ความถูกต้องไม่เกี่ยวกับกฏหมายหรอก
คุณเชื่อแบบนั้นเหรอ
ผมเชื่อในสิ่งที่ต้องเชื่อ
ผมขอร้องให้คุณไปเถอะ
-จิตใจหล่อนหวั่นไหวแล้วล่ะสิ -อย่างหนักเลยด้วย
เดี๋ยวคุณเลอฟรอยก็ต้องไปแล้ว แต่คุณวิสลี่ย์ยังคอยอยู่ ฉันหวังอย่างนั้น
-เขาโง่จะตาย -โอ๊ย เดี๋ยวเขาก็ดีขึ้นเองแหละ
แล้วลูกก็คงจะจัดการปัญหาได้
คุณไปพูดกับลูกสิ
ให้สละความสุขตัวเองน่ะเหรอ
เจนไม่ควรเลือกคนที่ให้เงินเธอ ได้เยอะที่สุด ควรเลือกคนที่ชอบ
โอ คุณออสตินล่ะก็
พวกเราต้องคุยเรื่องนี้ทั้งวันทั้งคืนหรือไง
ขืนเรายังเป็นแบบนี้ มีหวังลูกได้จนไปตลอดชาติ
เจนนี่ คุณออสติน
คุณอยู่ไหนกัน
ขอบคุณนะคะที่กรุณามาหา
-ดื่มชาหน่อยมั้ยคะ -ชาเขียวหรือเปล่า
-ชาธรรมดาค่ะ ท่านผู้หญิง -งั้นก็ไม่ต้องหรอก
แล้วนี่ลูกสาวคนเล็กคุณอยู่ที่ไหนล่ะ
หล่อนไปเยี่ยมคนจนน่ะค่ะ
เจน เจน
มาจนได้ เลดี้เกรแชมกับคุณวิสลี่ย์มาเยี่ยมแน่ะ ลูกไปไหนมาน่ะ
สวัสดีค่ะ
แหม บางที... บางทีเด็กๆ คงอยากไปเดินเล่นกันนะ
ฉันเห็นมีป่าเล็กๆ แสนสวยอยู่ตรงนั้นด้วย
ขอโทษนะคะ
เจน
-หล่อนกำลังทำอะไรน่ะ -เขียนหนังสือน่ะครับ
หล่อนชอบขนาดนั้นเลยเหรอ
มิสออสติน คุณก็รู้ว่า...
ผมรู้จักคุณ...
มาสักพักนึงแล้ว ตั้งแต่ตอนที่ผมไปสตีเวนตั้น
ฤดูนี้สวนสวยดีนะคะ
ครับ
-ครั้งแรกที่ผมได้พบคุณ... -ดอกไม้ก็สวย
ผมกำลังจะบอกว่า...
ผมมีเงินเยอะ พอได้ใช้ไปถึง 2000 ปีเลย
สำหรับการคาดหวังอันยิ่งใหญ่ ให้เป็นผู้รับมรดกของเลดี้เกรแชม
-แม้จะพูดได้ไม่เต็มปากก็เถอะ -ค่ะ พูดได้ไม่เต็มปาก
มันจะเป็นของคุณ ถ้าพวกเราแต่งงานกัน ของคุณทั้งหมดเลย
คุณวิสลี่ย์คะ...
ข้อเสนอของคุณจริงใจ และก็ดีที่สุดเลยค่ะ ฉันรู้สึกเป็นเกียรติมาก
แต่ตัวคุณและข้อเสนอของคุณ ฉัน...
ใช่สินะ
บางทีความรักก็เหมือนดอกไม้ ที่ต้องรอเวลาให้มันบานซะก่อน
ต้องโกหกพ่อค้า แถมเสื้อผ้าก็ต้อง
ปะแล้วปะอีก ไม่สิ้นสุด
หนูรู้ค่ะว่าการเงินบ้านเราไม่ค่อยดี
-ไม่มีเงินให้ใช้แล้ว -เราต้องแก้ปัญหาได้น่า
เงินที่เก็บไว้ก็ต้องเอาไปให้พี่ชายของลูก ลูกจะไม่มีกิน ถ้าไม่แต่งงาน
อย่างนั้น หนูยอมไม่มีกินค่ะ หนูจะไม่ยอม แต่งงาน โดยปราศจากความรักเหมือนแม่หรอก
แม่ถึงได้มานั่งขุดมันฝรั่งอยู่นี่ไง
ลูกอยากเป็นสาวโสดจนๆ เหรอไง น่าขัน ถูกเหยียดหยาม มีแต่คนหัวเราะเยาะ
เป็นตัวตลกให้พวกมารยาททราม ที่ดีแต่ปาก
ความรักเป็นสิ่งที่ดี
แต่เงินเป็นสิ่งที่จำเป็น
หนูสามารถหาเงินด้วย...
ด้วยอะไร
-หนูสามารถหาเงินด้วย... -ปลายปากกาเหรอ
เปลี่ยนความคิดนั้นซะให้หมดเลย
อะไรกันนี่
สาวๆ มีปัญหากันเหรอ
มานี่มา
จับมือกันซะแล้วจบเรื่องด้วย
-นั่นลูกจะไปไหน -ไปเลี้ยงหมูค่ะ
เขาให้บ้านที่สวยๆ แก่ลูกได้
-ชีวิตที่แสนสุขสบาย -พ่อคะ
ลองคิดดูนะ
นี่เป็นข้อเสนอที่ดีที่สุดของลูกนะ
วิสลี่ย์น่ะเหรอคะ
มันก็จริงอยู่ ที่เราไม่ค่อยประทับใจเขา
-เขาโง่จะตาย -เดี๋ยวเขาก็ดีขึ้นเองแหละ
ไม่มีอะไรทำร้ายจิตใจเราได้
เท่ากับความจนหรอก
ฉันเคยเห็นราชินีมารี อังตัวเน็ต ใส่ชุดนี้ออกงานครั้งนึง
ฉันพูดอวดเกินไปหรือเปล่า ฉันว่าเป็นอย่างนั้นสินะ
หลงรักเขา แล้วอยากให้เขารักเราก็เป็นแบบนี้แหละ
เฮนรี่นะเหรอ
-อีไลซ่า พี่ฉันอ่อนกว่าเธอเยอะนะ -และจนกว่าด้วย
เขารู้ว่าฉันเป็นห่วงเขา ด้วยความบริสุทธิ์ใจ
ฉันรู้ว่าเขาหล่อ...
และคนหล่อก็ต้องการเงิน เหมือนคนที่หน้าตาธรรมดานั่นแหละ
เธอยุให้เขาเอาเงินเธอไปเหรอ
-ผู้ชายก็ทำทั้งนั้นแหละ -ไม่มีเกียรติกันซะเลย
แหม ก็ฉันเป็นผู้หญิงมีเหตุผลนี่
ขอบคุณพระเจ้าที่ฉันไม่มีเหตุผล
ถ้าเธอมีเหตุผล เธอต้องรู้ว่า เพื่อนชาวไอริชของเธอไม่มีเงินซักแดง
แล้วจะแต่งงานกับสาวก็ไม่ได้หรอก
คอยดูที่งานเต้นรำคืนนี้สิ
พรุ่งนี้เขาก็กลับไปบอนด์ สตรีท ที่เขาจะทำร้ายใครไม่ได้แล้วล่ะ
สวัสดีครับ มิสออสติน
ค่ะ ค่ะ
มิสเจน ออสติน
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
พวกเรารู้สึกเป็นเกียรติมากค่ะ ที่ได้มางานของป้าคุณ
คุณเต้นด้วยความหลงใหล
ผู้หญิงอ่อนไหวก็ต้องแสดงแบบนี้แหละ ถ้าจะมีจุดประสงค์ให้สามีหลงใหล
-หรือว่าแค่คนรัก -อืม...
ใจเย็น คุณเลอฟรอย
-ฉันไม่ได้คิดให้เขาเป็นทั้งสองอย่างนั่นแหละ -ผมก็ไม่ตั้งใจจะว่าหรือ...
โอ ไม่เป็นไรหรอก ขอโทษนะ ฉันร้อนจังเลย
ขอโทษด้วย
-มิสออสติน -ขอโทษค่ะ
มันแย่มากเลย พ่อผมเร่งเร้าจะให้ผมบวช
ทั้งๆ ที่ผมอยากจะเป็น ทหารส่วนพระองค์
แต่ผมคงไม่มีเงิน ไปซื้อตำแหน่งกับเขา
ฉันมีนะ
-แต่มันคงเป็นไปไม่ได้หรอก -เฮนรี่ อย่าหลอกตัวเองหรือหลอกฉันเลย
ตำแหน่งนั้นต้องเหมาะกับคุณแน่
มิสออสติน อยู่นี่เอง
มิสออสติน ฉันก็ไม่ได้อยากจะพูดแบบนี้หรอกนะ
มีอะไรหรือคะ ท่านผู้หญิง
แม่ของวิสลี่ย์ ซึ่งเป็นน้องสาวที่รักของฉัน ตายตั้งแต่ยังสาว
แล้วตัวฉันเองก็ไม่มีลูก
เธอคงไม่เข้าใจความเจ็บปวดนี่หรอก
เอาเป็นว่าความต้องการของหลานฉัน ก็เป็นความต้องการของฉันด้วย
ไม่ว่ามันจะพิเศษแค่ไหนก็เถอะ
แหม
ร่างกายเธอก็ดูแข็งแรงดีนะ
หน้าตาเธอก็ดูดีนะ
นิสัยก็ใช้ได้
แต่เมื่อหญิงสาวอย่างเช่นเธอ ได้รับข้อเสนอจาก...
สุภาพบุรุษเช่นหลานชายฉัน เธอก็ต้องรับมันเอาไว้
แต่นี่อะไรกัน
-จะว่าหัวคิดอิสระเหรอคะ -ถูกต้อง
มิสออสติน หลานชายฉันต้องลดตัวลงมา...
คบหากับลูกสาวบาทหลวงธรรมดาๆ ที่แสนจะอัตคัต
อัตคัตเหรอคะ ท่านผู้หญิงเข้าใจผิดไปแล้ว
ฉันไม่เคยเข้าใจผิด
พ่อเธอกำลังขัดสนเรื่องเงินอย่างหนัก
แต่ก็ไม่จนหนทางซะทีเดียว
เขายังมีลูกสาวที่จะหาเงินได้อยู่
คุณวิสลี่ย์ถือเป็นโอกาสดีของเจนนะ
หล่อนน่าจะตอบตกลงเขาซะ
หรือว่าไม่จริง
-ลูซี่ เราไปหาอะไรดื่มกันดีกว่า -อะไรคะแม่
ผมรู้เรื่องที่คุณวิสลี่ย์ ขอคุณแต่งงานแล้วล่ะ
ยินดีด้วยนะครับ
ผู้หญิงจนๆ มีการศึกษาแบบฉัน มีทางเลือกด้วยเหรอคะ
คุณเลือกเขาลงได้ยังไง
คุณไปอยู่กับเขาทั้งที่ไม่รักได้ยังไง
ฉันจะไปอยู่กับเขา ทั้งที่ไม่รักได้ยังไงนะเหรอ
ทำไมฉันถึงต้อง โน้มน้าวตังเองยังงั้นเหรอ
ก็เพราะคุณจะไปพรุ่งนี้แล้วไงล่ะ
-ฉันจูบได้ดีมั้ย -ดีมากครับ
ฉันอยากจะจูบให้ได้ดีซักครั้ง
ผมไม่มีเงิน ไม่มีสมบัติอะไรเลย
ผมยังต้องพึ่งพา ลุงที่เพี้ยนๆ ของผมอยู่
ผมคงขอคุณแต่งงานไม่ได้ แต่คุณต้องรู้เอาไว้ว่าผมรู้สึกยังไง
เจน
ผมเป็นของคุณ เป็นของคุณ ทั้งตัวและหัวใจ
มากขนาดนั้นเลยแหละ
ขอให้ฉันลองคิดดูก่อน
เราจะทำยังไงกันดี
ก็ทำสิ่งที่ต้องทำไง
"คาสซานดร้าที่รัก ตอนนี้หัวใจของฉันมีปีกบิน"
"ความสงสัยและ การตรึกตรองได้สิ้นสุดลงแล้ว"
"อีกไม่นานฉันก็จะหนีไปจากท่านผู้หญิง และหลานชายสุดแพรวพราว"
"อีไลซ่า เฮนรี่และฉัน จะไปหาเธอที่ชายทะเล"
"แต่พวกเราต้องแวะพัก ที่ลอนดอนระหว่างทางก่อน"
"ทอมต้องไปค้างกับลุง ที่เป็นผู้พิพากษา"
"หวังว่าเราคงทำให้เขา เห็นว่าฉันเหมาะสมกับทอมได้"
"โปรดทำลายจดหมายที่น่าอายนี้ซะ"
"เมื่อเธอหายจากอาการตกใจแล้ว"
"จากที่รักของเธอที่กำลังรีบร้อน เจน"
ทอม แขกของเรามาถึงแล้ว
มารยาทหน่อย
เคาท์เทส
สวัสดีครับ
-ยินดีต้อนรับ... -มาดามเลอ คอมเตส
มาดามเลอ คอมเตส บ้านผมได้ต้อนรับขุนนางชั้นสูงบ่อยๆ นะ
เป็นเพื่อนกันทั้งนั้นแหละ เชิญครับ
คุณอยู่ที่นี่ไม่นาน อย่าให้เสียเวลาเลยนะครับ
หลานชายผมเป็นคนคิด โครงการสวนหย่อนใจ
เรียกได้ว่าเขาถนัดทางด้านนี้ครับ
อ้า..น่าจะใช่
สงครามอะไรนะทอม
วีเลอร์ ออง คูชี่ ครับ
ดีมาก ตายกันเป็นพัน พวกฝรั่งเศสควรโดนแล้วล่ะ
โอ แต่ไม่นับคุณนะครับ
จะว่าพวกจาโคบินก็ตามสบายเลยค่ะ
-พวกนั้นฆ่าสามีฉันค่ะ -ป่าเถื่อนและโหดร้ายมาก
-แล้วสมบัติของเขาล่ะครับ -ถูกยึดไปค่ะ
แย่จริงๆ เลยนะครับ
ทรัพย์สินที่มีส่วนใหญ่ มันถือเอาไปได้น่ะค่ะ ก็เลย...
ส่วนทรัพย์สินขนาดพกพา ก็มีค่าอยู่ในกระเป๋าใบเล็ก
จะเหน็บแนมผมหรือไง
ผมว่าเหน็บแนม มันมาพร้อมกันสีหน้ายิ้มแย้มนะ
จริงๆ ด้วย
ไม่ค่ะ
"ไม่" งั้นเหรอ
ไม่ค่ะ ถ้าเหน็บแนม ความซื่อสัตย์มันจะต้องขัดแย้งกัน
เพื่อสร้างความขัดแย้งใหม่ ด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม
และฉันก็คิดว่าทุกคน มีความซื่อสัตย์อยู่ในตัวกันอยู่แล้ว
ไม่อย่างนั้นก็คงเรียกได้ว่า ฝืนธรรมชาติ
ญาติฉันเป็นนักเขียนน่ะค่ะ
-เกี่ยวกับอะไร -เจนจ๊ะ
นิยายค่ะ
ลูกสาวคนเล็กของครอบครัวงั้นเหรอ
ใช่ครับลุง พรุ่งนี้ผมจะพาไปพบคุณนายแรดคลิฟฟ์ด้วย
หล่อนเป็นคนรักสันโดษ แต่ผมสนิทกันดีกับสามีที่เป็นทนายของหล่อน
-ใครนะ -คุณนายแรดคลิฟฟ์ ที่เป็นนักเขียนไงครับ
-เขียนหนังสือเป็นอาชีพน่ะค่ะ -อะไรนะ
เรื่องล่าสุดของหล่อนขายได้ตั้ง 500 ปอนด์แน่ะ "เดอะมิสเตอรี่ ออฟ ยูดอลโพ"
-เรื่องต่อไปน่าจะขายได้ 800 ปอนด์น่ะครับ -"เดอะ อิตาเลี่ยน" ครับ
ได้มากกว่าพันปอนด์เลยเหรอ
ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว
คุณใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบ
แต่นิยายคุณกลับเต็มไปด้วย เรื่องซึ้งๆ ผาดโผน น่ากลัว
ตรงข้ามกับชีวิตจริงเลยล่ะ
เป็นอย่างนั้นเลยค่ะ
คุณอยากเขียนเรื่องอะไรล่ะ
เรื่องความรักค่ะ
แล้วคุณรู้จักมันมั้ยล่ะ
ก็ไม่ทั้งหมดหรอกค่ะ
สักวัน คุณก็จะรู้
ไม่อย่างนั้นเขาจะมี จินตนาการเอาไว้ทำไมล่ะ
จินตนาการทำให้คุณรักอิสระสินะคะ
ทั้งฉันและสามีฉันเลยแหละ
วิลเลี่ยมที่น่าสงสาร
ที่มีภรรยาผู้มีความคิดไม่เหมาะสม
ที่มีภรรยาผู้มีชื่อเสียง ด้านหนังสือที่แสนจะน่าอับอาย
แต่มันก็อาจเป็นไปได้ใช่มั้ยคะ
-ที่จะเป็นทั้งภรรยาและนักเขียน -โอ...
ฉันก็คิดอย่างนั้นนะ
ถึงมันจะทำไม่ง่ายเลย
ฉันจะทำได้จริงๆ เหรอ
อะไรล่ะ
คุณไง
ผมเหรอ ยังไง
-ก็ใช้ชีวิตร่วมกับคุณไง -ต้องได้สิ
เลอฟรอย
-เบาๆ สิ ลุงผมน่ะ -ตึงตังอย่างกับอะไร
ลุงเขาใจดี ผมมั่นใจ
-คุณจะคุยกับเขาเหรอ -พรุ่งนี้ ผมสัญญา
ผมคงต้องบอกราตรีสวัสดิ์คุณแล้วล่ะ
-ราตรีสวัสดิ์ค่ะ -ราตรีสวัสดิ์ครับ
-มิสออสติน -อะไรคะ
ราตรีสวัสดิ์ครับ
คุณรู้มั้ย ผมว่าแม่ผมพูดถูกนะ หล่อนควรหาสามีซักที ยิ่งเร็วก็ยิ่งดี
ผู้หญิงห้าคนกับเงินอันน้อยนิด
"...เป็นผู้ชายอ่อนไหวและอบอุ่น การมีรักโดยพลการอาจจะถูกทึกทักเอาได้"
"คุณวิคแฮมนั้นเป็นผู้ชายสนุกสนาน ในสายตาของผู้หญิงทุกคน"
"...ลำเอียง อติ ไร้สาระ"
"เฝ้ามองการมาครั้งแรกของ เพมเบอร์ลี่ วู้ดส์"
"ความสุขซึ่งทำให้ใจเต้นระรัว..."
"ทำไม่ได้เลย ฉันข่มความรู้สึกของตัวเองไม่ได้เลย"
-อรุณสวัสดิ์ครับ -อรุณสวัสดิ์งั้นเหรอ
-โลกมันกลับตาลปัตรหรือไง -ว่าไงนะครับ
ฉันมั่นใจว่าเคาท์เทสคงมีความสุข กับการมาเยี่ยมครั้งนี้
-ผมคิดว่าเป็นอย่างนั้นครับ -เป็นผู้หญิงที่งามมาก งามจริงๆ
จริงด้วยครับ
negotiation. -ผมจะมาคุยอะไรกับคุณลุงซักหน่อย -ไม่มีใครห้ามนี่ ว่ามาเลย
ลุงเองก็ได้มีโอกาสรู้จักกับ มิสออสตินแล้ว
ผมว่าลุงคงคิดเหมือนผมว่า หล่อนเป็นผู้หญิงที่ยอดมาก
-นี่มันน่าโมโหจริงๆ -ขอให้ผมได้พูดเถอะครับ
ไม่จำเป็นหรอก จดหมายนี่บอกมาชัดเจนแล้ว
จดหมายอะไรครับ
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่า เธอไปทำอะไรในแฮมป์เชียร์บ้าง
-จดหมายจากสตีเวนตั้นเหรอครับ -มันจริงเหรอเปล่า
ที่เธอไปลักพาตัวแม่สาวนี่มา
ผมอยากให้ลุงรู้จักกับหล่อนไว้
ผมอยากแนะนำหล่อนให้ลุงได้รู้จัก
หลอกฉันเรื่องแม่ม่ายสาวแสนรวย แล้วยังมาเกริ่นเรื่องสาวถังแตกไล่จับผู้ชายอีก
-พอเถอะครับ ผมขอร้อง -แม่สาวนักเขียนจอมประชดนั่น
ผมอยากให้ลุงรู้จักหล่อนด้วยตัวเอง
ผมมั่นใจว่าความดีของหล่อน จะตอบได้ทุกอย่าง
-ความสุขของผมอยู่ในมือลุงนะครับ -ความสุขงั้นเหรอ
บ้าน่ะสิ หลานชายฉัน
ฉันยอมให้แกที่เป็นคนชั่ว ได้มีโอกาสกลับตัวกลับใจ
ยังดีกว่าไอ้หนุ่มนักรัก ที่การแต่งงานล่มไม่เป็นท่า
ลุงของผมไม่ยินยอมครับ
-จดหมายนั่นใช้ได้ผล -ใครส่งมาน่ะ
เลดี้เกรแชมงั้นเหรอ
หรือว่าหลานของหล่อน
พวกเขาคิดว่าจะทำยังไงกับเราก็ได้ แต่ฉันไม่ยอมหรอก
พวกเราไม่มีทางเลือก
แน่นอน เรามีสิ
ผม...
ผมยังต้องพึ่งพา...
พึ่งพาลุงของคุณ
อืม...
ฉันเองก็ต้องพึ่งคุณ
แล้วพวกเราจะทำยังไงกันดี
ทำสิ่งที่ผมต้องทำ
ผมมีภาระต้องดูแลครอบครัวนะเจน ผมต้องคิดถึงพวกเขาให้มากเท่าที่...
ทอม...
นั่นคือเรื่อง...ที่คุณจะพูดกับฉันใช่มั้ย
ลาก่อน คุณเลอฟรอย
คำตัดสินของศาลคือ ให้คุณกลับไปยังที่ที่คุณจากมา
แล้วจากนั้น ให้กลับมาที่ลานประหาร...
ที่ที่คุณจะถูกแขวนคอ จนกระทั้งคุณสิ้นใจ
ขอพระเจ้าจงเมตตาคุณด้วย
คนต่อไปเชิญ
เขาประพฤติตัวต่อเธอแย่มากเลยนะ เจน
บางทีพวกเราน่าจะกลับบ้านที่สตีเวนตั้น
มีข่าวอะไรจากโรเบิร์ตหรือยัง
เขามาถึงซาน โดมิงโก้ แล้วล่ะ
ดีแล้วล่ะ
ดีแล้วจ้ะ
ไวน์สักแก้วมั้ยคะ
ดีครับ
ถือว่าเป็นการฉลอง จากคนต่างอาชีพก็แล้วกัน
หนูขอโทษ ที่เมื่อก่อนเคยดื้อกับแม่ค่ะ
เรื่องคุณวิสลี่ย์ล่ะสิ
เป็นไงบ้างล่ะ คุณนายแรดคลิฟฟ์ผู้น่าอับอาย
หล่อนเป็นพวกโกติก เหมือนในนิยายของหล่อนมั้ย
ภายนอกไม่เหมือนหรอกค่ะ
แต่ภายในใจของหล่อน เหมือนภาพวาดอันสวยงาม
ถูกทั้งหมดนั่นแหละ
มีจดหมายถึงสาธุคุณออสตินครับ
-จดหมายถึงสาธุคุณออสตินครับ -ขอบใจมาก
ลุงคะ
มีอะไรคะ
ดูเหมือนว่าเขาตายอย่างรวดเร็ว หลังจากมาถึงซาน โดมิงโก้
พระเจ้า เขาคงอยู่อย่างยากลำบากที่นั่น
เขาเป็นโรคอะไรเหรอคะ
ไข้เหลือง ลอร์ดคราเวนเขียนมาบอกอย่างนั้น
เขาบอกว่า ถ้าเขารู้ว่าฟาวล์หมั้นและกำลังจะแต่งงาน...
เขาคงจะไม่พาฟาวล์ไปด้วยหรอก
เจน มีเรื่องอื่นด้วยนะ
คุณทอม เลอฟรอยน่ะ
อะไร
ที่จริงพี่ไม่ควรจะบอกเธอเลย
เขามาเยี่ยมคุณนายเลอฟรอยและพี่...
เขาหมั้นแล้วจ้ะ
เร็วจัง
จดหมายเหรอ
ไม่ใช่จ้ะ
บางสิ่งที่ฉันเริ่มทำที่ลอนดอน
มันเป็นเรื่องราวของหญิงสาวคนนึง
หญิงสาวสองคน
ที่มีชีวิตดีกว่า สภาพแวดล้อม
รอบๆ ตัวพวกหล่อน
กับสุภาพบุรุษสองคน
ที่ได้อะไรมากกว่าแค่ขนมหวาน ที่หนุ่มหลายคนเขาได้กัน
อืม...
เรื่องมันเริ่มยังไงเหรอ
-แย่มาก -แล้วไง
ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่
แต่ก็แฝงอารมณ์ขันไว้ด้วยนะ
เรื่องจบยังไงเหรอ
พวกเขาฝ่าฟัน จนได้มีชีวิตที่แสนสุข
มีงานแต่งสุดอลังการด้วยมั้ย
ตระการตาเลยล่ะ
กับหนุ่มๆ ที่ร่ำรวยมาก
คุณเคยถามคำถามฉัน
ฉันพร้อมที่จะตอบแล้วล่ะค่ะ แต่ว่ามีเรื่องนึงที่ยังคิดไม่ตก
ฉันไม่เข้าใจคุณ คุณวิสลี่ย์
บางที คุณก็...
เป็นสุภาพบุรุษ แต่บางทีคุณก็...
แต่เหรอ เป็นคำที่แย่จริง
แต่บางทีคุณก็เขียนอะไร เพื่อให้ตัวเองได้ประโยชน์
-ฉันพูดถึงเรื่องจดหมายน่ะค่ะ -จดหมายอะไร
ป้าคุณบอกให้คุณเขียนเหรอคะ
ช่างมันเถอะ
ความหลงใหลทำให้คนเรา ทำอะไรโง่ๆ ลงไปได้
แต่ความหลงใหล จะทำให้คุณคิดอะไรได้ดีขึ้นนะ
อารมณ์เป็นเรื่องไร้สาระ
เมื่อคุณคิดถึงเรื่องเซ็กส์ กับใครอื่นบ่อยๆ
ยิ่งแล้วใหญ่ถ้ามาจากคนโง่
ขอบคุณนะคะที่ขอฉันแต่งงาน ฉันจะรับไว้ โชคดีค่ะ
จอร์จ จอร์จ
คุณวิสลี่ย์เขา... เขาเป็นคนที่มีชื่อเสียงมาก
แต่เธอจะมาอยู่กับฉันก็ได้
มิสออสติน
คุณเลอฟรอย
ครับ
ยินดีด้วยนะคะ คุณเลอฟรอย
ที่คุณมาเยี่ยมเยียน เพื่อนเก่าในเวลานี้
ผมต้องมา...
เพื่ออธิบายให้คุณฟัง ซึ่งอาจช้าไปหน่อย
สำหรับพฤติกรรมของผม ผมไม่รู้จะอธิบายยังไงดี
เล่าเรื่องผู้หญิงของคุณ ให้ฉันฟังสิคะ คุณเลอฟรอย
หล่อนมาจากที่ไหนเหรอ
หล่อนมาจากเคาตี้ เวกซ์ฟอร์ด
ที่เดียวกับคุณนี่ เยี่ยมไปเลย
ใช้อะไรมัดใจหล่อนล่ะ ท่าทาง รอยยิ่ม หรือคำพูดหวานๆ
ไม่หรอก ไม่ใช่เลย
อารมณ์แบบนี้ฉันเคยเจอมาแล้ว ฉันควรแสดงท่ารังเกียจเมื่อได้เจอเขา
และเธอเข้าใจผิดแล้ว
มันไม่ยุติธรรมต่อ มิสเวกซ์ฟอร์ดผู้งดงาม
ผมทำไม่ได้หรอก
แล้วคุณจะแต่งงานกับวิสลี่ย์งั้นรึ
ได้โปรด
ถ้าจะมีเศษเสี้ยวของความจริง หรือความยุติธรรมในหัวใจคุณล่ะก็
-คุณห้ามแต่งงานกับเขานะ -ไม่หรอก คุณเลอฟรอย
ความยุติธรรมที่คุณต้องการน่ะเหรอ คุณรู้จักความจริงแค่เล็กน้อย หรือแทบไม่รู้เลย
เจน ผมพยายามแล้วนะ ผมพยายามแล้วแต่ทนโกหกต่อไปไม่ได้
คุณทนได้เหรอ
เจน คุณทนได้เหรอ
ชีวิตมันจะมีค่าอะไร ถ้าเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน
หนีไปกับผมเถอะ
หนีตามกันไปน่ะเหรอ
นั่นแหละที่ผมขอ
เราจะไปลอนดอนกัน พอวันศุกร์ คงถึงสก๊อตแลนด์แล้วจะได้เป็นสามีภรรยากันซักที
-ทิ้งทุกอย่างไปเหรอ -ทุกอย่างเลย
มันเป็นทางเดียว ที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน
เธอจะสูญเสียทุกอย่างเลยนะ
ครอบครัว บ้าน เพื่ออะไรล่ะ
เพื่อไปทำงานหนัก แลกเงินน้อยนิดไปตลอดชีวิต
แล้วก็มีลูกกันทุกปี จะลดภาระก็ไม่ได้
-แล้วเธอจะเขียนหนังสือยังไงเจน -ฉันไม่รู้
แต่ความสุขมันรออยู่ตรงหน้าแล้ว ฉันทนไม่ไหวหรอก
นี่มันไม่มีเหตุผลเลยนะ
ถ้ามีอะไรที่เธอสามารถ ทำให้โรเบิร์ตกลับมาได้
เธอจะทำมั้ย
-ช่วยปิดเรื่องที่ฉันจะไปไว้ก่อนได้มั้ย -รอเดี๋ยว
นี่จ้ะ
เอานี่ไปแล้วก็รีบไปเร็วๆ
ไปเถอะ ถ้ารีบไป เราอาจไปทันรถม้าเที่ยวเช้าก็ได้
คุณแน่ใจนะ
ระวังหน่อย
-รถมาหรือยังคะ -ยังหรอก
จับมือผมไว้ ได้แล้วนะ
เร็วเข้า ผมได้ยินเสียงมันมาใกล้แล้ว
นี่ไงล่ะ
ไปลอนดอนสองที่ เราจะลงป้ายแรก
-ได้มั้ย -ได้เลยครับ
แฮมเชียร์ บ้านเกิดคุณไง
เคยเป็นต่างหาก
ติดหล่ม ทุกคนลงจากรถก่อนครับ สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษได้โปรดครับ
-เราต้องเอาของลงด้วย -ไม่ต้อง ผมช่วยเอง
พวกผู้ชายมาช่วยผมหน่อยครับ ขอแรงเพื่อช่วยดันหน่อย
ที่นี้ข่วยกันดันรถกันหน่อย ขอโทษนะ ท่านสุภาพบุรุษครับ
-ได้ครับ -คุณไปอีกด้านนึงสิ ขอบคุณมาก
-สุภาพบุรุษได้โปรดมานี่หน่อยครับ -ได้เลย
ช่วยกันหน่อยครับ ขอบคุณมาก
พร้อมนะครับ ที่นี้ได้โปรดดันเลยครับ
หนึ่ง สอง
สาม เอ้าดันเลย
แรงๆ ครับ
"ทอมลูกรัก"
"เงินที่ลูกส่งมานั้น มาได้ทันเวลาพอดี"
หนึ่ง สอง สาม
"พ่อกับแม่ ต่างซาบซึ้งใจลูกมากจริงๆ"
"ลูกอุตส่าห์เจียดเงินเบี้ยเลี้ยง ที่ได้จากคุณลุงมาให้"
"แม่ไม่อยากจะคิดเลยว่า เราจะอยู่ได้ยังไงถ้าไม่ได้เงินจากลูก"
เรียบร้อย ขอบคุณมากครับ
เอาล่ะครับทุกท่าน กลับขึ้นรถกันได้แล้ว ขอบคุณครับ
เราไปได้แล้วล่ะ
-กังวลเหรอ -เปล่าค่ะ
-คุณกลัวจะเสียชื่อเสียงหรือไง -เปล่าหรอก
ฉันกลัวคุณจะเสียชื่อเสียงต่างหาก
-ผมไม่กลัว... -กรุณากลับมาได้แล้วครับ รถพร้อมออกแล้ว
มาเถอะ
หยุดเปลี่ยนม้า พัก 20 นาทีเท่านั้นครับ
ห้องน้ำอยู่ด้านหลังโรงแรม ทุกคนเชิญลงได้แล้วครับ
คุณมีพี่น้องกี่คนที่ลิมริคน่ะ ทอม
มีพอสมควร ทำไมเหรอ
พี่น้องคุณชื่ออะไรบ้างคะ
พวกเขา...
พวกเขาพึ่งใครอยู่คะ
ชื่อเสียงของคุณจะถูกทำลาย
คุณแสร้งทำเป็นว่า มีเงินใช้จ่ายมากมาย
-ผมจะหาเงินได้น่า -มันไม่พอหรอก
ผมจะพยายามมากขึ้น
ด้วยการเป็นศัตรูกับผู้พิพากษา แล้วก็มีภรรยาจนๆ เนี่ยนะ
พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่า คุณต้องหาเลี้ยงกี่ปากท้อง
ที่รักของฉัน ถ้าคุณแย่ พวกเราก็แย่ไปกับคุณด้วย
-ผมจะ... -รถไปแฮมป์เชียร์ครับ
รถไปแฮมป์เชียร์จะออกในห้านาทีครับ
อย่าไปเลย เจน
ผมจะไม่มีวันทิ้งคุณหรอก
-ทอม... -ไม่ต้องพูด ไม่ต้องคิดเลย
แค่รักผมก็พอ คุณรักผมมั้ย
รักค่ะ
แต่ถ้าความรักของเราทำลายครอบครัวคุณ มันก็จะจางหายไป
-ไม่จริงหรอก -จริงค่ะ
มันจะค่อยๆ เลวร้ายลงอย่างช้าๆ จะมีแต่การทะเลาะ และตำหนิกัน
ไม่มีเหตุผลเลย
ความเป็นจริง...
เกิดมาจากความขัดแย้ง
แต่มันต้องมาพร้อมกับรอยยิ้ม
ไม่อย่างนั้นจะถือว่าเป็นความผิดพลาด แล้วเราก็จะรักกันไม่ได้
ได้โปรดเถอะ
ลาก่อนค่ะ
จะไม่ไปแล้วล่ะสิ "ขอผมไปด้วยได้มั้ย" บ้าอะไรกัน
คุณครับ คุณครับ
เรียบร้อยแล้ว ออกรถได้
มีใครอยู่มั้ย
-ทุกคนไปไหนกันเนี่ย -ไปตามหาคุณค่ะ หาไปทุกแห่งเลย
-ขอบใจจ้ะเจนนี่ -คุณวอร์เรน
ครอบครัวของคุณพยายาม จะเก็บเรื่องนี้ไว้จากคนรับใช้แต่...
แล้วไอ้เจ้าเลอฟรอยมันไปไหนล่ะ พระเจ้า ถ้าเฮนรี่เจอมันนะ เขาฆ่ามันตายแน่
เฮนรี่จะไม่เจอเขาแน่
ถึงเจอ เขาก็ไม่ฆ่าหรอก
มันไม่จำเป็นเลย
เกิดอะไรขึ้น
ไม่มีอะไรหรอกค่ะ
ผมเข้าใจล่ะ
เจน
ผมอาจจะไม่หล่อมีเสน่ห์เท่าเลอฟรอย
อาจหล่อไม่มากในสายตาของคนบางคน คนอื่นอาจมองว่าเสแสร้ง แต่ผม...
-ผมคงไม่มีหวัง -หวังเรื่องอะไร
คุณอาจจะคิดไม่ถึงก็ได้
ขอบคุณที่คุณให้เกียรติฉันค่ะ
แต่ไม่มีผู้หญิงอื่นในแฮมป์เชียร์แล้วงั้นหรือ
คุณน่ะเองที่เขียนจดหมายไปหาผู้พิพากษา
คุณควรจะคิดบ้างว่า ผมรักคุณมากแค่ไหน
ว่าไงคะ
ลูกกลับมาหาเราแล้ว
ไม่ต้อง
คุณออสติน ฉันจะมาบอกคุณว่า วันนี้ฉันคงไม่เข้าไปหรอกนะ
-ถ้าแม่สาวนี่อยู่ด้วยฉันก็ไม่เข้าไปหรอก -จริงเหรอครับ...
-จะให้พูดง่ายๆ ก็คือ... -คุณป้าครับ
ฉันเชื่อว่าลูกสาวคนเล็กของคุณ ไปเที่ยวที่อื่นมานี่
-ท่านผู้หญิงคิดว่าการเที่ยว เป็นเรื่องผิดศีลธรรมเหรอคะ -เป็นการเที่ยวที่ไม่ได้รับการยินยอมต่างหาก
ยังไงก็ตาม รู้เอาไว้ด้วยว่า หลานฉันขอถอนข้อเสนอของเขา
จากผู้หญิงที่ไม่มีครอบครัว ไม่มีเงิน ไม่มีความสำคัญ
และก็ถูกสงสัยว่าจะด่างพร้อย
-หล่อนมีครอบครัวค่ะ -จริงครับ หล่อนยังมีอยู่
ความสำคัญมันอาจจะขึ้นอยู่กับเรื่องอื่น ที่เกินกว่าท่านผู้หญิงจะคิดได้นะคะ
เรื่องเงินก็เหมือนกัน ผู้หญิงควรจะต้องพึ่งพาตนเอง
เป็นแนวคิดที่น่าสนใจมาก มิสออสติน
อยากเดินไปกับผมที่แม่น้ำหน่อยมั้ย เพื่อคุยเรื่องนี้ให้มากขึ้น
วิสลี่ย์
ฉันขอโทษถ้าการกระทำของฉัน ทำให้คุณผิดหวัง คุณวิสลี่ย์
ดูท่าว่าคุณจะแต่งงาน โดยที่ปราศจากความรักไม่ได้เลย
หรือแค่เสมอกันก็ไม่ได้
ผมนับถือคุณในเรื่องนั้น แล้วก็คิดเหมือนคุณด้วย
ผมหวังมาตลอดว่า จะเอาชนะหัวใจคุณได้
แต่ผมก็อยากทำให้คุณรักผม ด้วยตัวเองมากกว่าเงินของผม
ยังงั้นเรามาเป็นเพื่อนกันนะ
เราจะเป็นยังงั้น
-งั้นคุณคงจะอยู่ได้... -ด้วยปลายปากกา ใช่ค่ะ
นิยายของคุณจะลงเอยด้วยดี ทุกเรื่องหรือเปล่า
ตัวละครของฉัน...
...หลังจากประสบปัญหาเล็กน้อย
จะได้ตามที่พวกเขาหวังไว้
สิ่งดีๆ ก็ใช่ว่า จะลงเอยด้วยดีเสมอไปนะ
ความจริงนี้ ใครๆ เขาก็รู้กัน
"...ว่าผู้ชายโสดที่มีเงินมากมาย"
"จะต้องมีภรรยา"
"แต่การรับรู้ความรู้สึกหรือความคิด ของเขาเพียงน้อยนิด อาจมาจากตอนที่..."
"เขาเข้ามาอยู่ ในละแวกนั้นเป็นครั้งแรกก็ได้"
"ความจริงนี้ได้ประทับอยู่ในใจ ของหลายๆ ครอบครัว"
"ว่าเขาเป็นสมบัติของคนอื่น หรือของลูกสาวพวกเขาโดยชอบธรรม"
"คุณเบนเน็ตที่รัก หล่อนพูดกับสามีในวันหนึ่ง"
"คุณได้ข่าวหรือยังว่า เนเธอร์ฟิวล์ ปาร์ค มีคนมาเช่าแล้ว"
"คุณเบนเน็ตตอบไปว่าเขายังไม่รู้"
"ใช่แล้วค่ะ หล่อนตอบกลับไป"
คุณคือมิสออสตินใช่มั้ยคะ มิสออสตินใช่มั้ย
ไม่ใช่หรอกค่ะ ตามธรรมเนียมที่สำคัญแล้วชื่อนั้น...
ต้องเป็นของพี่สาวคนโตของฉันค่ะ
มิสเจน ออสติน ผู้เขียนเรื่อง "ไพรด์ แอนด์ พรีจูดิซ" ใช่มั้ยคะ
น้องสาวผมอยากจะปิดบังชื่อเสียงไว้ครับ แต่พวกเราซาบซึ้งใจมาก
-ขอบคุณค่ะ -ขอบคุณครับ
กรุณามาทางนี้เถอะ
ฉันจะไม่ยกโทษให้เฮนรี่เลย สำหรับเรื่องนี้
เธอจะยกโทษให้แน่ พวกเรามักยกโทษให้เขาตลอดอยู่แล้ว
เจน เพื่อนเก่าของเรา
สายเหมือนเคย
มาดามเลอ คอมเตส มิสออสติน
คุณเลอฟรอย
โปรดอนุญาตให้ผมแนะนำ
คนที่ชื่นชอบคุณมากๆ ลูกสาวผมเอง มิสเลอฟรอย
มิสออสติน ดีใจมากที่ได้พบคุณค่ะ
คุณจะอ่านหนังสือให้ฟังมั้ยคะ คืนนี้
แหม เธอน่าจะรู้ว่า น้องสาวของฉันไม่เคยอ่าน
ไม่อย่างนั้นแล้ว หล่อนจะยังคงไร้ชื่อเสียงอยู่ได้ยังไง
-แต่... -เจน
ฉันจะยกเว้นให้ซักครั้ง
ถ้าเพื่อนใหม่ของฉันปรารถนาอย่างนั้น
มาสิ นั่งข้างๆ ฉันนี่
หล่อนน่ารักมากเลย ทอม
"หล่อนเริ่มจะเข้าใจแล้วว่า..."
"เขาเป็นคนคนนั้นอย่างแท้จริง ทั้งในด้านอารมณ์และพรสวรรค์"
"ที่เหมาะสมกับหล่อนมาก"
"ความคิดและนิสัยของเขา ถึงแม้จะไม่เหมือนกับหล่อน"
"แต่มันก็ตอบ ทุกความต้องการของหล่อนได้"
"มันเป็นการเอาข้อดี ของทั้งคู่มารวมกัน"
"ความสดใสร่าเริงของหล่อน"
"ทำให้เขาอ่อนโยนลง มารยาทของเขาก็ดีขึ้น"
"และจากการตัดสินใจ ข้อมูล ความรู้ทั้งหลายของเขา..."
"ทำให้เขาคิดว่าหล่อนต้องได้รับ ประโยชน์จากการวางมาดแน่"
"แต่ก็ไม่มีการแต่งงานแสนสุขใด สอนเรามากมายได้ว่า..."
"อะไรคือความสุขแท้จริง จากการแต่งงาน"
ในช่วงชีวิตอันสั้นของเจน ออสติน ได้เขียน นวนิยายอันยิ่งใหญ่เป็นภาษาอังกฤษถึง 6 เรื่อง
ทอม เลอฟรอย ประสบความสำเร็จในอาชีพทนายความ และได้เป็นหัวหน้าผู้พิพากษาแห่งไอร์แลนด์
เขาตั้งชื่อลูกสาวคนโตว่า เจน
ทั้งเจนและคาสซานดร้าพี่สาว มิได้แต่งงาน
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย Rungrat